perio-mz

بیماریهای لثه :

بیماریهای لثه (یا بیماریهای پریودونتال) به دسته وسیعی از بیماریهای مختلف اطلاق می گردد که می توانند لثه را مبتلا سازند . شایعترین بیماریهای لثه بیماریهای عفونی آن می باشند . لذا در این مجموعه بیشتر به توضیح این موضوع می پردازیم .
لثه آن بخش از مخاط دهان است که قسمتی از تاج و ریشه دندانها و استخوان پشتیبان دندانها را می پوشاند . آنچه باعث حفظ و نگهداری دندانها در محل خود می شود لثه نیست بلکه قسمتی از استخوان فک است که پیرامون تک تک دندانها قرار گرفته و دندانها را محکم در محل خود نگهداری می کند .
 
علت بیماریهای لثه :
تجمع باکتریها در سطح دندان به صورت رسوب یک لایه نازک از مخلوط باکتریها و مواد پروتئینی بزاق می باشد که اصطلاحاً « پلاک میکروبی » نامیده می شود . اصلی ترین عامل ایجاد کننده بیماریهای لثه تجمع پلاک میکروبی بر روی دندانهاست. مسواک زدن روزانه و صحیح منجر به تخلیه این باکتریها از سطح دندانها می شود ولی در صورتی که مسواک زدن موفق نباشد این باکتریها فرصت یافته و درون شیار لثه مستقر شده و تکثیر می یابند و با تولید مواد مختلف (مثل آنزیم ها ، اسیدها و سموم مختلف) بتدریج سبب اضمحلال بافت لثه شده و اتصال لثه را به سطح ریشه دندان و استخوان سست را می کنند . پس از مدتی این اتصال کاملاً از بین می رود و به این ترتیب بافت لثه از سطح ریشه دندان و استخوان کاملاً جدا می گردد و لذا بین آنها یک فضای جدید بوجود می آید . این فضای جدید که اصطلاحاً به آن « پاکت» می گویند خود محیط مناسبی برای تجمع و تکثیر باکتریهای بیشتر بوده و فرد مبتلا به هیچ عنوان و به کمک هیچ وسیله ای نمی تواند این فضا را تخلیه یا تمیز نماید . فعالیت بیشتر باکتریها در این فضای غیر قابل دسترس منجر به گسترش عفونت و التهاب به طرف استخوان می گردد و لذا تدریجاً استخوان اطراف دندانها (که نقش حمایتی دارند) تخریب می شوند. تخریب استخوان معمولاً از لبه استخوان شروع شده و به طرف انتهای ریشه توسعه می یابد و وقتی که مقدار قابل توجهی از استخوان تخریب گردد دندان لق می شود.
اگر پلاک میکروبی برای مدتی دست نخورده بماند مواد معدنی موجود در بزاق بتدریج درون آن رسوب کرده و پلاک به این ترتیب سخت و آهکی شده و به جرم تبدیل می گردد . بر اساس مطالعات انجام‌شده ، بهترین وسائل برای برداشت پلاک میکروبی از سطح دندانها وسایل مکانیکی می باشند (مسواک ، نخ دندان و سایر وسائل کمک بهداشتی) به شرط اینکه نحوه استفاده از آنها کاملاً صحیح باشد . برداشت جرم با مسواک و نخ دندان مقدور نبوده و بایستی جرم ها با ابزارهای مخصوص توسط دندانپزشک از سطح دندانها برداشته شوند. اگر بیمار جهت برداشت جرم ها مراجعه نکند ، با تلاش فراوان نیز قادر به برداشت کامل پلاک از محیط دندانها نشده و زمینه برای بروز بیمار لثه فراهم می گردد . وقتی انتشار عفونت میکروبی فقط به نسج نرم لثه محدود باشد به آن ژنژیویت می گویند و زمانی که آلودگی به نسوج استخوانی زیرین توسعه یابد به آن پریودنتیت یا پیوره اطلاق می گردد .
 
علائم بیماری لثه :

 ازمهمترین و ابتدایی ترین علائم بیماری لثه می توان از خونریزی هنگام مسواک زدن نام برد . گاهی خونریزی هنگام جویدن غذاهای سفت و یا مشاهده خون هنگام بیدار شدن از خواب نیز به علائم قبلی اضافه می شود . از سایر علائم بیماریهای لثه می توان به موارد زیر اشاره کرد : احساس بوی نامطبوع یا بوی عفونت از دهان ، مشاهده تغییر رنگ لثه از صورتی به رنگ قرمز یا کبود ، ترشح چرک از لثه هنگام فشار دادن انگشت روی لثه ،ایجاد آبسه در لثه ،احساس سوزش یا خارش در لثه ،احساس درد مبهم و خفیف در لثه بخصوص پس از غذا خوردن ، جابجا شدن دندانها از محل اصلی خود و حرکت به اطراف، لق شدگی دندانها، فاصله افتادن لابلای دندانها ، تورم لثه و رشد آن روی سطح دندانها ، کاهش حجم لثه و تحلیل آن از روی سطح دندانها .

عاقبت بیماری :

 تحلیل استخوان با روندی کند و تدریجی باعث کاهش پشتیبانی دندانها و لقی آنها می‌شود . نهایتاً دندانها کفایت کاری خود را از دست داده و بیمار مجبور به کشیدن آنها خواهد شد . بسیاری از بیماران تازه در این مرحله متوجه حضور بیماری در دهان خود می شوند که البته بسیار دیر است. چنین دندانهایی چون از نظر ظاهری کاملاً سالم بوده و حتی یک لکه پوسیدگی نیز ندارند ، اغلب بیماران که از سیر پنهانی بیماری لثه بی خبرند سئوال می کنند که چرا دندانهای من که کاملاً سالم‌اند بایستی کشیده شوند .
 
ویژگی بیماری لثه :

الف – بیماریهای لثه معمولاً بدون علامت بوده، آزار دهنده نیستند لذا اغلب بیماران متوجه حضور آن نمی شوند .
ب – همچنین، بیماریهای لثه قابلیت برگشت دارند.بنا بر این پس از درمان باید مراقب عود بیماری بود .
ج – درمان بیماریهای لثه یک درمان مداوم است نه یک درمان مقطعی . لذا مراجعات منظم 3 یا 6 ماهه برای بررسی وضعیت لثه بسیار اهمیت دارد .
د – بیماریهای لثه می توانند زمینه ساز بیماریهای قلبی عروقی (سکته قلبی و مغزی) ، بیماریهای رماتیسمی و تولد نوزاد نارس در خانم ها شوند .
 
درمان بیماریهای لثه :

 اولین گام در جهت درمان بیماریهای لثه برداشت عوامل بیماری زا و تمام رسوباتی است که روی سطح دندانها تجمع پیدا کرده اند (جرم و پلاک میکروبی) . در صورتی که باکتریهای بیماری زا در مجاورت لثه وجود داشته باشند التهاب لثه هرگز درمان نخواهد شد . مسئولیت برداشت این رسوبات تا حدودی به عهده دندانپزشک(با استفاده از وسایل مخصوص) و تا حدودی به عهده بیمار(با رعایت بهداشت دهان) است . بنا بر این نخستین مرحله از درمان بیماران در این بخش انجام جرمگیری است که با تشخیص دندانپزشک در 1 یا 2 جلسه انجام میشود .
جرم گیری فقط یک درمان مقدماتی است و بایستی از طریق درمان های کامل تر به معالجه اساسی بیماری پرداخت . مراحل پیشرفتة درمانی شامل انواع جراحیهای لثه و تجویز برخی داروها می‌باشد پس از انجام جراحی ، لثه بخیه زده شده و در محل آن پانسمان مخصوصی قرار داده‌می‌شود . بیمار پس از یک هفته برای معاینة مجدد و برداشتن بخیه باید مراجعه نماید. معمولاً بیماران در سال اول پس از جراحی هر 3 ماه یک بار و پس از آن هر 6 ماه یکبار برای همیشه معاینه و کنترل می شوند . 

 برای درمان مشکلات ساده لثه و یا انجام جرم گیری می توان به دندانپزشک عمومی مراجعه نمود ولی برای درمان موارد پیشرفته و پیچیده بیماریهای لثه بهتر است به دندانپزشک متخصص درمان لثه یا «پریودنتیست » مراجعه شود

ایمپلنت